![Φωτεινή Δάρρα για τη γνωριμία με τον Ντελόν: «Κάνει χειραψία στον σύνοδο μου & μου φιλάει το χέρι»](https://cdn.gosmd.gr/img/1920/max/82/2024/08/18/c25a56f5-darra-delon.jpg?t=i8W9P8d0dsxZcMKMBtDU8Q)
Φωτεινή Δάρρα για τη γνωριμία με τον Ντελόν: «Κάνει χειραψία στον σύνοδο μου & μου φιλάει το χέρι»
Η Φωτεινή Δάρρα, με αφορμή την δυσάρεστη είδηση σήμερα (18/8) ότι έφυγε από τη ζωή ο Αλέν Ντελόν, θέλησε να τον αποχαιρετήσει με τον δικό της τρόπο, φέρνοντας στη μνήμη της την ημέρα εκείνη που τον γνώρισε από κοντά.
Με μία μακροσκελή ανάρτηση, η Ελληνίδα τραγουδίστρια περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια εκείνες τις στιγμές. Συγκεκριμένα έγραψε:
Αλέν Ντελόν: Γιατί είχε ζητήσει να φύγει από τη ζωή με ευθανασία;
![](https://cdn.gosmd.gr/img/760/max/82/2024/07/14/Photo-by-Foteini-Darra-Official-on-June-23-2024.-May-be-a-selfie-of-1-person-eyeliner-makeup-and-lipstick..jpg?t=Wtf2faIRVNgdFeSt2OiMfQ)
«Plaza Atènèe Παρίσι. Μια αίθουσα γεμάτη κόσμο, το φαγητό υπέροχο, η πολυτέλεια γύρω χωρίς προηγούμενο. Δεν ειχα ξαναδεί ποτέ κάτι ανάλογο. Κάθομαι με τον συνοδό μου σε ένα πλαϊνό τραπέζι. Φοράω ένα κλασσικό μίντι black dress και κοιτάζω μόνο το τραπέζι μου-όπως πρέπει να κάνουν όλα τα καθώς πρέπει κορίτσια. Κάτι με τραβάει να κοιτάξω στο κέντρο της αίθουσας, εκεί όπου κάθονται δυο μεγάλοι κύριοι και μια υπέροχη μιγάδα κοπέλα. Γυρίζω στο συνοδό μου και λέω: Είναι ένας άντρας που με κοιτάει και νομίζω μοιάζει στον Αλαίν Ντελόν.
Γυρίζει, τον κοιτάζει και με κάποια απάθεια μου απαντά: Είναι ο Ντελόν! Συνεχίζω το γεύμα μου με ταραχή ομολογώ γιατί σε στιγμές νιώθω το βλέμμα του επάνω μου. Μετά από κάποια ώρα και ενώ ήμασταν στο γλυκό-εγώ μετά βίας δοκίμασα τις δημιουργίες του Alain Ducasse- η παρέα σηκώνεται και κατευθύνεται προς την έξοδο, εκείνος όμως έρχεται προς το μέρος μας. Κάνει χειραψία στον σύνοδο μου και μου φιλάει το χέρι. Τότε κατάλαβα πως δεν είχα δίκιο όταν παιδί είδα το «Rocco and his brothers” και είπα με νεανικό θράσος πως "Ο Ντελόν μου φάνηκε θηλυπρεπής. Δεν είναι του γούστου μου". Τότε κατάλαβα πως όταν είδα το αριστούργημα του Βισκόντι, η παιδική μου ψυχή είχε για πρώτη φορά ερωτευτεί… Αντίο Alain…».